آموزش و یادگیری

آبی كه روی چای خشك ریخته می شود باید در نقطه جوش باشد و تا چند لحظه بعد هم حرارت آن نباید زیاد پائین بیفتد . بنا بر این پیش از ریختن آب جوش در قوری باید قوری را گرم كنید . برای گرم كردن قوری یا باید آن را روی كتری بگذاریم تا با بخار آب گرم شود یا آن كه پیش از ریختن چای كمی آب جوش در قوری بگردانیم.
هنگام ریختن آب جوش روی چای خشك اگر قوری به اندازه كافی گرم باشد و حرارت آب پائین نیفتد ، برگ چای روی آب شناور می شود یا به اصطلاح نوشنده چای ، آب لشكر می بندد.نوشندگانی هستند كه عقیده دارند چایی كه لشكر نبندد به درد نمی خورد .
دم كردن چای به این معنی است كه حرارت آب را كمابیش درهمان درجه ای كه هست نگه داریم تا وقتی كه لشكرچای رفته رفته در قوری ته نشین شود . این كار بسته به جنس چای و حرارت آب از ده دقیقه تا نیم ساعت طول می كشد . برای حفظ حرارت قوری می توان آن را روی در كتری یا سماور گذاشت ( كتری هایی در بازار هست كه جایی برای قوری روی در آنها ساخته شده است . ) زیر دم كنی یا نزدیك شعله آتش هم حرارت قوری كمابیش محفوظ میماند .
در هر حال منظور این است كه برگ چای چند دقیقه در آب از جوش افتاده شناور باشد ولی چنان كه همه می دانند جوشیدن باعث تلخی و تندی چای می شود . در ایران رسم بر این است كه چای را در قوری پر رنگ درست می كنند و هنگام ریختن آن در استكان به اندازه دلخواه به آن آب می بندند. ولی برخی از نوشندگان عقیده دارند كه چای را باید به همان رنگی كه می نوشیم در قوری دم كنیم و ریختن آبجوش در استكان چای فقط به مقدار اندك جایز است . چای تازه دم را باید هرچه زودتر نوشید . چای مانده لطف چای تازه دم را ندارد.

منبع: چای گلستان